Kulturë & art - Poezi

I rrezikuari

Jorge Luis Borges

E. Z     ( lexuar 726 herë )       00:11 29.04.2012
Foto: Jaroslaw Kukowski

Foto: Jaroslaw Kukowski

Lajme lidhur me temën

  • Nuk ka lajme lidhur me temën

I rrezikuari

Është dashuria. 
Duhet të fshihem ose t’ia mbath diku.
Lartohen muret e burgut të saj, si në një ëndërr të ligë. 
Maska e bukur ka ndryshuar, edhe pse gjithmonë e njëjta mbetet. 
E për çfarë me duhen hajmalitë, ushtrimet letrare, dija e mjegullt, 
fjalët që tha Veriu i rreptë kur u këndoi detrave dhe armëve te tij, 
miqësia e ëmbël, galeritë e bibliotekave, gjërat e përbashkëta, zakonet, 
dashuria e hareshme e sime mëje, hija ushtarake e të vdekurve të mi,
 nata e pakohe, shija e ëndrrës?

Të jesh a të mos jesh me ty është masa e kohës time. 
Tashmë shtamba thyhet mbi burim,
 dhe njeriu ngrihet në këmbë nga kënga e zogjve,
tashmë u mjegulluan ata që vështrojnë nga dritaret, 
por muzgu nuk e solli paqen.

 Dhe, e di, është dashuria: ankthi dhe çlirimi kur dëgjoj zërin tënd,
pritja dhe kujtimi, tmerri i të jetuarit për çdo çast
Është dashuria me mitin e saj, me magjitë e saj të vogla 
të padobishme. 

Është një qoshe rruge ku nuk guxoj të shkel. 
Tashmë po më rrethojnë ushtritë, hordhitë.
(Kjo dhome është e trilluar, ajo nuk e ka parë)
Emri i një gruaje më tradhton.
Ne të gjithë trupin një grua më dhemb.

Komento

loading
loading
loading